hummâ


hummâ
(A.)
[ ﺎﻤﺣ ]
1. nöbet, ateş nöbeti.
2. sıtma.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • humma — is., tıp, Ar. ḥummā 1) Ateşli hastalık 2) Sıtma nöbeti Ateşsiz bir humma her tarafımı yakıyor, soğuk soğuk terliyordum. Ö. Seyfettin Birleşik Sözler karahumma kazıklı humma lekeli humma sarıhumma Akdeniz humması …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • humma — • tveka, säga hm …   Svensk synonymlexikon

  • hummā — हुम्मा …   Indonesian dictionary

  • humma — v ( de, t) …   Clue 9 Svensk Ordbok

  • hümma’ — ə. isitmə, qızdırma …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • HUMMA — Ateşli hastalık. Sıtma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜMMA — (C.: Hümmeyât) Hastalıktan dolayı vücudda meydana gelen harâret. * Nöbetli hastalık. * Sıtma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • kazıklı humma — is., tıp Tetanos …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • lekeli humma — is., tıp Tifüs …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bizkak — humma, titretme, kakşatma, teb …   Çağatay Osmanlı Sözlük